miércoles, 29 de enero de 2014
Un futuro con secas máis severas e persistentes para Europa
A choiva torrencial e a seca non son mutuamente excluíntes. De feito, é normal que si a choiva concéntrase mayormente nuns poucos diluvios catastróficos ao longo do ano, o dano causado por esas inundacións altérnese co provocado pola seca noutras tempadas do ano.
Para finais deste século, témese un aumento na frecuencia e intensidade das secas en Europa debido ao cambio climático e ao incremento do uso de auga. Ata certo punto era previsible, pero un novo estudo, a cargo de especialistas do Centro Conxunto de Investigación da Comisión Europea, e a Universidade de Cassel en Alemania, apoia agora ese temor.
Os resultados que apuntan a ese futuro preocupante, foron presentados públicamente a través dun informe na revista académica Hydrology and Earth System Sciences, editada pola EGU (European Geosciences Union).
A investigación realizada polo equipo de Giovanni Forzieri mostra que moitas cuencas fluviales, sobre todo no sur de Europa, presumiblemente serán máis propensas a períodos con menor disponibilidad de auga, debido en boa parte aos efectos meteorolóxicos do cambio climático global.
Unha demanda de auga sempre crecente, unha poboación en aumento e o uso intensivo de auga con fins agrícolas e industriais, producirá reducións aínda máis fortes no nivel dos ríos.
A seca é un grave desastre natural que pode ter impactos considerables na sociedade, o medio ambiente e a economía. Tan só en Europa, o costo estimado das secas durante as últimas tres décadas é de máis de 100.000 millóns de euros.
Os autores do estudo exploraron, mediante modelos climáticos e hidrológicos en escenarios distintos de calentamiento global, a cuestión de si as temperaturas crecentes e un consumo intensivo de auga poderían causar en Europa secas máis intensas e de maior duración, e en tal caso cales serían as zonas máis castigadas.
Eses escenarios reflicten posibles evolucións do cambio climático ata o ano 2100.
Os resultados da investigación indican que as rexións do sur de Europa serán as máis afectadas. Para o caudal mínimo de ríos e arroios prevense fortes reducións na Península Ibérica, o sur de Francia, Italia e os Balcanes; os descensos nos niveis de fluxo mínimo poderían ser do 40 por cento. En canto aos períodos de escaseza de auga poderían incrementarse ata nun 80 por cento. E todo iso só por efecto do cambio climático, sen contar outros factores.
No estudo tamén traballaron Luc Feyen, Rodrigo Vermellas, Martina Flörke, Florian Wimmer e Alessandra Bianchi.
Para finais deste século, témese un aumento na frecuencia e intensidade das secas en Europa debido ao cambio climático e ao incremento do uso de auga. Ata certo punto era previsible, pero un novo estudo, a cargo de especialistas do Centro Conxunto de Investigación da Comisión Europea, e a Universidade de Cassel en Alemania, apoia agora ese temor.
Os resultados que apuntan a ese futuro preocupante, foron presentados públicamente a través dun informe na revista académica Hydrology and Earth System Sciences, editada pola EGU (European Geosciences Union).
A investigación realizada polo equipo de Giovanni Forzieri mostra que moitas cuencas fluviales, sobre todo no sur de Europa, presumiblemente serán máis propensas a períodos con menor disponibilidad de auga, debido en boa parte aos efectos meteorolóxicos do cambio climático global.
Unha demanda de auga sempre crecente, unha poboación en aumento e o uso intensivo de auga con fins agrícolas e industriais, producirá reducións aínda máis fortes no nivel dos ríos.
A seca é un grave desastre natural que pode ter impactos considerables na sociedade, o medio ambiente e a economía. Tan só en Europa, o costo estimado das secas durante as últimas tres décadas é de máis de 100.000 millóns de euros.
Os autores do estudo exploraron, mediante modelos climáticos e hidrológicos en escenarios distintos de calentamiento global, a cuestión de si as temperaturas crecentes e un consumo intensivo de auga poderían causar en Europa secas máis intensas e de maior duración, e en tal caso cales serían as zonas máis castigadas.
Eses escenarios reflicten posibles evolucións do cambio climático ata o ano 2100.
Os resultados da investigación indican que as rexións do sur de Europa serán as máis afectadas. Para o caudal mínimo de ríos e arroios prevense fortes reducións na Península Ibérica, o sur de Francia, Italia e os Balcanes; os descensos nos niveis de fluxo mínimo poderían ser do 40 por cento. En canto aos períodos de escaseza de auga poderían incrementarse ata nun 80 por cento. E todo iso só por efecto do cambio climático, sen contar outros factores.
No estudo tamén traballaron Luc Feyen, Rodrigo Vermellas, Martina Flörke, Florian Wimmer e Alessandra Bianchi.
jueves, 16 de enero de 2014
O brote de Gripe A é normal e das mesmas cepas que todos os anos
Este mércores faleceu unha muller de 48 anos na Comunidade de Madrid debido a unha complicación da súa enfermidade pulmonar coa gripe A. Cataluña rexistrou tamén unha morte ?unha paciente de 98 anos? por un motivo similar. Isto eleva a cinco o número de falecidos este ano pola gripe, xunto cos casos de Murcia, Cantabria e Aragón. En todos eles, os pacientes pertencían á poboación de risco (anciáns ou con enfermidades que poden complicarse coa gripe, como as respiratorias). A Organización Médica Colegial declarou que "o único de excepcional" que ten a gripe este ano é que se está contando".
Hai algo do que alarmarse? Non. "O rebrote é normal", explicou este mércores Anxo Gil de Miguel, catedrático de medicina preventiva da Universidade Rei Juan Carlos. As cepas que están actualmente en circulación son as habituais: o virus B, o A H1N1 e o A H3N2, informan fontes do Ministerio de Sanidade; os mesmos que circularon durante os dous últimos invernos. As cepas maioritarias este ano son as da gripe A, mentres que o pasado inverno (2012-2013) foron da B. Os falecementos son consecuencia das mesmas cepas de todos os anos e o virus está considerado estacional polo ministerio. Ademais, os niveis de contaxio e enfermidade están dentro do habitual: a media de falecementos atribuídos directamente á enfermidade está entre 200 e 300. En 2011 contabilizáronse 214, pero falelcimiento nos que a gripe sexa un factor influyente están ao redor de 3.000 ao ano, segundo datos do INE. A que pode deberse que xurdan estes casos de súpeto? O pequeno repunte de contagios pódese deber a que as coberturas de vacunación baixaron en España, en parte polo debate que xurdiu logo da pandemia de 2009, e tamén porque "damos á gripe menos importancia da que ten", afirma Gil de Miguel. Por que brotaron tantos casos no mesmo sitio? Gil de Miguel descoñece o porqué dos casos que se deron de súpeto en Aragón ?segundo os últimos datos, hai 65 persoas hospitalizadas das que 22 están en coidados intensivos?, pero quizá na rexión haxan vacunado un pouco menos do habitual, aventura este experto. "Hai que destacar que a maioría dos casos de gripe é de poboación de risco que non foi vacunada". Corre algún risco a poboación de enfermar gravemente? A poboación sa (adultos ou mozos) non corren o risco de morrer pola gripe A, pero as poboacións con enfermidades asociadas ou idade moi avanzada deberían vacunarse. "Polo menos o 75% da poboación de risco tería que estar vacunada, segundo a Organización Mundial da Saúde. Actualmente en España estamos ao 64% aproximadamente." Como previr a gripe A? Para previr, este experto recomenda a vacunación. "Non pasa nada por vacunarse agora, porque estamos iniciando só a banda epidémica. Aínda que hai que ter en conta que a vacuna non protexe ata pasados uns 15 días máis ou menos, que é o que tardamos en producir anticorpos". Ademais da vacuna, os médicos recomendan as medidas higiénicas habituais para previr enfermidades respiratorias: lavarse a miúdo as mans, cubrirse co cóbado ao estornudar en lugar de con a man... "Esas sempre hai que telas en conta, non só agora." A vacuna actual contén a cepa que está causando a enfermidade? A vacuna nunca contén a cepa exacta que está en circulación, porque non se poden predecir as mutaciones. "Na vacuna inclúese a cepa máis agresiva coñecida ata o momento", polo que cada ano hai "un pequeno cambio". Por exemplo, trala epidemia de 2009 inxectouse a do virus H1N1 de ?California 2009?. Fontes do ministerio explican que a OMS determina cada ano que cepas incluír nas vacunas do hemisferio norte do planeta en función da gripe que circule o inverno anterior no hemisferio sur. Pero, aínda que a vacuna non protexa ao 100%, o nivel de protección segue sendo alto. |
Gamonal igual a resistencia
Cada noite, durante a batalla que libra a policía nas rúas do barrio de Gamonal, pódense escoitar as voces dos veciños desde as súas fiestras. Por algunha razón inexplicable, son maioría os gritos das mulleres, máis afiados, máis parecidos a un queixume, que chaman cobardes aos policías. E acompañan a súa voz do son metálico dos cubertos golpeando as cacerolas. Esa é a sinfonía que persegue cada movemento dos axentes antidisturbios, que buscan na noite a mozos violentos vindos de fóra e non os atopan. Corenta detidos, 40 veciños, ese é o balance dos primeiros días.
Durante a mañá do martes, a voz da revolta estendeuse por vez primeira polos colexios e institutos. Formáronse piquetes informativos e os profesores daban conta de que, nas clases de bachillerato, faltara moita xente. ?Podería dicirse que case a metade dos alumnos non han ir a clase?, manifestaba un xefe de estudos. Burgos amenceu con choiva, así que foron os mozos quen custodiaron durante todo o día e baixo unha carpa de plástico, a chamada zona cero.
Basta entrar en calquera abastecemento para advertir que a notoriedad adquirida polo Gamonal é o comentario inevitable. ?Quitámoslle tempo a Rajoy e ao Obama?, dicía un ancián ante as imaxes de televisión nunha cafetería. Hai un sentimento de satisfacción polo atraso das obras e por colocar ao barrio no mapa da actualidade. Ese orgullo de pertenencia ao barrio é un sentimento que vén de lonxe: ?Gamonal é sinónimo de resistencia?, explica Begoña Bernal, profesora de Xeografía Humana da Universidade de Burgos e autora dun libro sobre os antecedentes deste barrio (De Gamonal a Burgos, editorial Aldecoa). ?Moita xente xa non se acorda, pero cando o secuestro de Ortega Lara, había cada luns unha manifestación na Praza Maior, pero cada xoves había outra no Gamonal, un barrio que ha ter unha vocación de resistencia que non existe noutros distritos de Burgos?.
Coñecido é que, ata 1955, Gamonal foi un pobo que bordeaba o camiño de Santiago. En tempos afastados, sé do monasterio de San Juan de Ortega, cuxos monxes jerónimos dedicábanse a recoller os cadáveres do camiño para darlles sepultura. Chegado o século XVII, esta orde decidiu doar aos 14 veciños de Gamonal o uso e goce dos seus pertenencias e todas as súas terras, a eles e aos seus herdeiros, por un complexo sistema coñecido como enfiutesis, de tal xeito que ao morrer o herdeiro ou o seu viuda, o alcalde facía pública a vacante e realizaba a adjudicación por quenda entre os veciños máis antigos. Era unha especie de herdanza colectiva ou gestionada colectivamente.
Situado no camiño que se dirixe a Irún por unha banda e a Logroño polo outro, o municipio de Gamonal serviu tamén de lugar onde se comezaron a instalar empresas, entre outras cousas porque non pagaban impostos. Á vez que Gamonal dispoñía de terras e dunha saída natural cara ao norte, carecía de auga, abastecemento para o que dependía do Concello de Burgos. Os intentos de Burgos por anexionarse Gamonal e os deste pequeno pobo por atrasar a anexión duraron varios séculos.
?A burguesía non quería obreiros no centro de Burgos, así que a construción dun polo industrial significou a definitiva expansión de Gamonal a finais dos anos 50?, explica Begoña Bernal, ?onde se concentrou unha tipo de urbanismo intensivo con poucas dotaciones?. Unha sucesión desordenada de bloques altos terminou sementando a saída de Burgos pola nacional de Irún e determinando o perfil da rúa Vitoria, a principal avenida da cidade. ?Ninguén planificou aparcamientos porque ninguén se imaxinaba que os obreiros chegasen algún día a ter coches?, significa Bernal. ?Pola contra, Gamonal desenvolveuse sempre como un barrio cohesionado e con tendencia ao asociacionismo?.
A diferenza de calquera outro distrito de Burgos, canto sucede en Gamonal é posible seguilo a través das redes sociais, acompañado de fotos e imaxes en movemento. Hai representantes de diferentes asociacións, pero non un único líder. Esa imaxe de ausencia de portavoces no medio dun conflito, de espírito asembleario recorda ao coñecido a partir do Movemento 15-M. Manexar a notoriedad adquirida será un problema. Expertos policiais recoñecen que as palabras de Francisco Martínez, secretario de Estado de Seguridade, acusando a ?turistas radicais? de ser os provocadores do conflito, non foron moi afortunadas. ?Case supón unha invitación a radicais doutras cidades?, sinala un mando policial. As noticias sobre o incremento de dotación policial van acompañadas dos preparativos da festa dos pericos, a celebrar este venres no centro do que foi o antigo pobo de Gamonal. Os veciños cruzan apostas sobre a presenza do alcalde.
Durante a mañá do martes, a voz da revolta estendeuse por vez primeira polos colexios e institutos. Formáronse piquetes informativos e os profesores daban conta de que, nas clases de bachillerato, faltara moita xente. ?Podería dicirse que case a metade dos alumnos non han ir a clase?, manifestaba un xefe de estudos. Burgos amenceu con choiva, así que foron os mozos quen custodiaron durante todo o día e baixo unha carpa de plástico, a chamada zona cero.
Basta entrar en calquera abastecemento para advertir que a notoriedad adquirida polo Gamonal é o comentario inevitable. ?Quitámoslle tempo a Rajoy e ao Obama?, dicía un ancián ante as imaxes de televisión nunha cafetería. Hai un sentimento de satisfacción polo atraso das obras e por colocar ao barrio no mapa da actualidade. Ese orgullo de pertenencia ao barrio é un sentimento que vén de lonxe: ?Gamonal é sinónimo de resistencia?, explica Begoña Bernal, profesora de Xeografía Humana da Universidade de Burgos e autora dun libro sobre os antecedentes deste barrio (De Gamonal a Burgos, editorial Aldecoa). ?Moita xente xa non se acorda, pero cando o secuestro de Ortega Lara, había cada luns unha manifestación na Praza Maior, pero cada xoves había outra no Gamonal, un barrio que ha ter unha vocación de resistencia que non existe noutros distritos de Burgos?.
Coñecido é que, ata 1955, Gamonal foi un pobo que bordeaba o camiño de Santiago. En tempos afastados, sé do monasterio de San Juan de Ortega, cuxos monxes jerónimos dedicábanse a recoller os cadáveres do camiño para darlles sepultura. Chegado o século XVII, esta orde decidiu doar aos 14 veciños de Gamonal o uso e goce dos seus pertenencias e todas as súas terras, a eles e aos seus herdeiros, por un complexo sistema coñecido como enfiutesis, de tal xeito que ao morrer o herdeiro ou o seu viuda, o alcalde facía pública a vacante e realizaba a adjudicación por quenda entre os veciños máis antigos. Era unha especie de herdanza colectiva ou gestionada colectivamente.
Situado no camiño que se dirixe a Irún por unha banda e a Logroño polo outro, o municipio de Gamonal serviu tamén de lugar onde se comezaron a instalar empresas, entre outras cousas porque non pagaban impostos. Á vez que Gamonal dispoñía de terras e dunha saída natural cara ao norte, carecía de auga, abastecemento para o que dependía do Concello de Burgos. Os intentos de Burgos por anexionarse Gamonal e os deste pequeno pobo por atrasar a anexión duraron varios séculos.
?A burguesía non quería obreiros no centro de Burgos, así que a construción dun polo industrial significou a definitiva expansión de Gamonal a finais dos anos 50?, explica Begoña Bernal, ?onde se concentrou unha tipo de urbanismo intensivo con poucas dotaciones?. Unha sucesión desordenada de bloques altos terminou sementando a saída de Burgos pola nacional de Irún e determinando o perfil da rúa Vitoria, a principal avenida da cidade. ?Ninguén planificou aparcamientos porque ninguén se imaxinaba que os obreiros chegasen algún día a ter coches?, significa Bernal. ?Pola contra, Gamonal desenvolveuse sempre como un barrio cohesionado e con tendencia ao asociacionismo?.
A diferenza de calquera outro distrito de Burgos, canto sucede en Gamonal é posible seguilo a través das redes sociais, acompañado de fotos e imaxes en movemento. Hai representantes de diferentes asociacións, pero non un único líder. Esa imaxe de ausencia de portavoces no medio dun conflito, de espírito asembleario recorda ao coñecido a partir do Movemento 15-M. Manexar a notoriedad adquirida será un problema. Expertos policiais recoñecen que as palabras de Francisco Martínez, secretario de Estado de Seguridade, acusando a ?turistas radicais? de ser os provocadores do conflito, non foron moi afortunadas. ?Case supón unha invitación a radicais doutras cidades?, sinala un mando policial. As noticias sobre o incremento de dotación policial van acompañadas dos preparativos da festa dos pericos, a celebrar este venres no centro do que foi o antigo pobo de Gamonal. Os veciños cruzan apostas sobre a presenza do alcalde.
miércoles, 11 de diciembre de 2013
O lugar máis frío da Terra está na Antártida e rexistrou 93,2 baixo cero
Os lugares permanentemente habitados máis fríos da Terra, fóra da Antártida, están no noreste de Siberia, nas poboacións de Verkhoyansk e Oimekon, onde os termómetros baixaron ata 67,8 grados baixo cero en 1892 e 1933, respectivamente. Pero hai lugares máis fríos aínda no planeta. No continente branco bateuse o récord absoluto de baixa temperatura rexistrada: 93,2 grados centígrados baixo cero, o 10 de agosto de 2010. Son os resultados das análises dos mapas de temperaturas da Terra máis detallados que se obtiveron ata agora e que se basean nos datos de 32 anos tomados desde satélites. O equipo de investigación presentou o traballo na reunión da Unión Geofísica Americana que se celebra esta semana en San Francisco (EE UU).
Os puntos máis fríos do planeta localizáronse preto dunha crista entre as cimas de xeo Argus e Fuji, na plataforma antártica oriental. Os 93,2 baixo cero do 10 de agosto de 2010 desprazan o récord de frío anterior, rexistrado na estación científica rusa Vostok, en Antártida oriental, con 89,2 baixo cero medido en 1983. ?Sospeitabamos que esta crista antártica podía ser extremadamente fría, máis que a base Vostok, porque está a máis altura?, comenta Ted Scambos, un dos responsables do Centro Nacional de Datos de Xeo e Neve en Boulder, e membro do equipo que fixo este novo estudo.
A investigación achega da mínima temperatura alcanzada na Terra comezou arrincou co estudo de grandes dunas de neve, esculpidas e puídas polo vento na plataforma antártica oriental, explica a NASA. Cando os científicos observáronas de cerca, notaron fracturas na superficie da neve entre as dunas, posiblemente formadas cando as temperaturas invernales baixan tanto que a capa superficial de neve encóllese. Entón empezaron a buscar os registros de temperaturas nos lugares máis fríos da Terra tomados con dous tipos de sensores embarcados en satélites: os espectroradiómetros Modis dos satélites Terra e Aqua, da NASA, e o radiómetro de alta resolución AVHRR embarcado en varios artefactos espaciais da NOAA (Axencia Nacional do Océano e a Atmosfera).
Con estes sensores, Scampos detectou, na plataforma antártica oriental, temperaturas extremadamente frías nunha franxa de mil quilómetros dunha crista, a gran altura, entre as cimas Argus e Fuji, e temperaturas aínda máis baixas en puntos da crista a menor altura. Co sensor térmico infrarrojo de alta resolución que leva o satélite Landsat 8, os investigadores identificaron as oquedades extrafrías e compararon os datos cos mapas topográficos da zona para intentar desvelar a razón, continúa a NASA nun comunicado.
As temperaturas, de seu moi frías, caen rápidamente cando o ceo está despexado e, si esta situación persiste uns cantos días, o chan arrefríase máis aínda radiando a súa calor remanente ao espazo. Isto xera unha capa de aire superfrío sobre a superficie da neve e o xeo que é máis densa que o aire relativamente máis templado que ten encima, de maneira que se desliza cara abaixo polas laderas das elevaciones da plataforma antártica e, ao entrar nas oquedades no xeo, a temperatura baixa máis aínda, sinalan os investigadores.
?Ao permanecer o aire quedo durante longos períodos de tempo, á vez que se segue radiando máis calor ao espazo, alcánzanse as temperaturas máis baixas que atopamos?, sinala Scambos. ?Criamos que iamos atopar un punto máxico extremadamente frío, pero descubrimos unha gran franxa antártica, a gran altura, extremadamente fría, onde se alcanzan estas temperaturas mínimas de récord?
Os puntos máis fríos do planeta localizáronse preto dunha crista entre as cimas de xeo Argus e Fuji, na plataforma antártica oriental. Os 93,2 baixo cero do 10 de agosto de 2010 desprazan o récord de frío anterior, rexistrado na estación científica rusa Vostok, en Antártida oriental, con 89,2 baixo cero medido en 1983. ?Sospeitabamos que esta crista antártica podía ser extremadamente fría, máis que a base Vostok, porque está a máis altura?, comenta Ted Scambos, un dos responsables do Centro Nacional de Datos de Xeo e Neve en Boulder, e membro do equipo que fixo este novo estudo.
A investigación achega da mínima temperatura alcanzada na Terra comezou arrincou co estudo de grandes dunas de neve, esculpidas e puídas polo vento na plataforma antártica oriental, explica a NASA. Cando os científicos observáronas de cerca, notaron fracturas na superficie da neve entre as dunas, posiblemente formadas cando as temperaturas invernales baixan tanto que a capa superficial de neve encóllese. Entón empezaron a buscar os registros de temperaturas nos lugares máis fríos da Terra tomados con dous tipos de sensores embarcados en satélites: os espectroradiómetros Modis dos satélites Terra e Aqua, da NASA, e o radiómetro de alta resolución AVHRR embarcado en varios artefactos espaciais da NOAA (Axencia Nacional do Océano e a Atmosfera).
Con estes sensores, Scampos detectou, na plataforma antártica oriental, temperaturas extremadamente frías nunha franxa de mil quilómetros dunha crista, a gran altura, entre as cimas Argus e Fuji, e temperaturas aínda máis baixas en puntos da crista a menor altura. Co sensor térmico infrarrojo de alta resolución que leva o satélite Landsat 8, os investigadores identificaron as oquedades extrafrías e compararon os datos cos mapas topográficos da zona para intentar desvelar a razón, continúa a NASA nun comunicado.
As temperaturas, de seu moi frías, caen rápidamente cando o ceo está despexado e, si esta situación persiste uns cantos días, o chan arrefríase máis aínda radiando a súa calor remanente ao espazo. Isto xera unha capa de aire superfrío sobre a superficie da neve e o xeo que é máis densa que o aire relativamente máis templado que ten encima, de maneira que se desliza cara abaixo polas laderas das elevaciones da plataforma antártica e, ao entrar nas oquedades no xeo, a temperatura baixa máis aínda, sinalan os investigadores.
?Ao permanecer o aire quedo durante longos períodos de tempo, á vez que se segue radiando máis calor ao espazo, alcánzanse as temperaturas máis baixas que atopamos?, sinala Scambos. ?Criamos que iamos atopar un punto máxico extremadamente frío, pero descubrimos unha gran franxa antártica, a gran altura, extremadamente fría, onde se alcanzan estas temperaturas mínimas de récord?
domingo, 24 de noviembre de 2013
Cando dous moviles cocen un ovo
Ao ovo só faltáballe isto. Cócese en auga, frítese en aceite ou mantequilla, se escalfa, convértese en tortilla ou ata se come cru en batido. Agora tamén se coce con teléfonos móbiles. A receita é sinxela pero non apta para impacientes. Ainhoa e Aitor Guerreiro, dous estudantes do colexio Divino Mestre de Ourense, demostraron que un ovo comeza a cocerse tras sometelo á radiación producida por dous teléfonos móbiles durante uns 70 minutos. A xema adquire tal consistencia que ata resiste o pinchazo dun tenedor. "Queremos ejemplificar que si as partículas do ovo sofren estas variacións por unha exposición prolongada a telefonía móvol, tamén pode afectar ao corpo humano" explican. Eles son dous dos centos de mozos e adj> que estes días reivindican ciencia en tempo de recortes... facendo ciencia como afección.
O Parque Tecnolóxico de Galicia acolle no seu recinto de San Cibrao unha carpa na que medio centenar de equipos estudiantiles mostran os seus proxectos científicos e de innovación. É a maior feira científica da comunidade e unha das actividades de referencia da Semana da Ciencia en España segundo a Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía. En Galiciencia hai de todo. Desde unha innovadora luz de salvamento de baixo custo fabricada a partir do flash dunha cámara de fotos dun só uso, un aerogenerador de hidrógeno como combustible para coches construído por alumnos santiagueses ou biodiesel producido a partir de algas mariñas. Sergi Xavier e Miguel, dous estudantes do Colexio Montecastelo de Vigo, explican como recolectaron algas que despois secaron, trituraron e someteron a un procesado químico do que extraeron biodiesel e glicerina. "É unha alternativa moi abundante e barata en Galicia que evita os contratiempos producidos polos aceites vegetales usados habitualmente" aseguran.
Hai proxectos increíblemente útiles. Xose e Unai, dous rapaces de Lugo, desenvolveron un sistema de señalización de alerta de acceso en contrasentido en autovías e autopistas. Non ten un significativo custo adicional aos sistemas actuais de señalización e pode ser de inmediata aplicación xa que consiste no repintado das bandas sonoras con pintura fotoluminiscente que tinguiría esas liñas de cor vermella si accédese en sentido erróneo. En sentido correcto seguirían sendo brancas. Julia María e Nidia Jimena decidiron destripar unha pantalla de ordenador para darlle usos educativos. A idea é crear prototipos para alumnos con dificultades de aprendizaxe que poidan ser exportados a centros educativos. E a pantalla funciona á perfección no medio da feira. A produción de enerxía a partir dunha pataca formulada por un alumno de Ribadeo (Lugo) podería ameazar o imperio das eléctricas. A pouca xente ocorreríaselle relacionar o gas radón coa famosa e tópica morriña galega. Pero a Saúl e Queila si. Un día preguntáronse si podería estar relacionado o concepto autóctono de añoranza coa presenza de radón nos fogares galegos. No seu estudo ata se cita a produción literaria de Rosalía ou Castelao.
Outros proxectos teñen un espírito científico propio de bata branca, microscopio e matraz. José e Carlos do IES Sánchez Cantón de Pontevedra expoñen un tratamento a través de cultivos celulares para enfermidades infecciosas mediante o uso de células dentríticas. Estas células son un leucocito descuberto recientemente capaz de activar unha resposta inmunológica máis potente no organismo.
En total no Parque Tecnolóxico están expostos 16 proxectos de colexios de Ourense, 12 de Vigo, catro de Pontevedra, dous de Lugo, dous de Ribadeo, dous de Ferrol, dous de Narón, dous de Cambre, un de Santiago e cinco de Barcelona. Un dos máis visibles é un gran péndulo de Foucault construído por alumnas de Narón, na Coruña. Ademais, onte púidose gozar do rechamante espectáculo "De Newton a Batman: ciencia e superheroes" no que se realizaron experimentos para someter a exame científico os superpoderes de personaxes como Batman, Flash, Supermano e Spiderman. De entre os premiados en Galiciencia elixirase o proxecto que representará a Galicia no certamen Exporecerca (Barcelona), a feira científica de maior envergadura a nivel estatal.
O Parque Tecnolóxico de Galicia acolle no seu recinto de San Cibrao unha carpa na que medio centenar de equipos estudiantiles mostran os seus proxectos científicos e de innovación. É a maior feira científica da comunidade e unha das actividades de referencia da Semana da Ciencia en España segundo a Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía. En Galiciencia hai de todo. Desde unha innovadora luz de salvamento de baixo custo fabricada a partir do flash dunha cámara de fotos dun só uso, un aerogenerador de hidrógeno como combustible para coches construído por alumnos santiagueses ou biodiesel producido a partir de algas mariñas. Sergi Xavier e Miguel, dous estudantes do Colexio Montecastelo de Vigo, explican como recolectaron algas que despois secaron, trituraron e someteron a un procesado químico do que extraeron biodiesel e glicerina. "É unha alternativa moi abundante e barata en Galicia que evita os contratiempos producidos polos aceites vegetales usados habitualmente" aseguran.
Hai proxectos increíblemente útiles. Xose e Unai, dous rapaces de Lugo, desenvolveron un sistema de señalización de alerta de acceso en contrasentido en autovías e autopistas. Non ten un significativo custo adicional aos sistemas actuais de señalización e pode ser de inmediata aplicación xa que consiste no repintado das bandas sonoras con pintura fotoluminiscente que tinguiría esas liñas de cor vermella si accédese en sentido erróneo. En sentido correcto seguirían sendo brancas. Julia María e Nidia Jimena decidiron destripar unha pantalla de ordenador para darlle usos educativos. A idea é crear prototipos para alumnos con dificultades de aprendizaxe que poidan ser exportados a centros educativos. E a pantalla funciona á perfección no medio da feira. A produción de enerxía a partir dunha pataca formulada por un alumno de Ribadeo (Lugo) podería ameazar o imperio das eléctricas. A pouca xente ocorreríaselle relacionar o gas radón coa famosa e tópica morriña galega. Pero a Saúl e Queila si. Un día preguntáronse si podería estar relacionado o concepto autóctono de añoranza coa presenza de radón nos fogares galegos. No seu estudo ata se cita a produción literaria de Rosalía ou Castelao.
Outros proxectos teñen un espírito científico propio de bata branca, microscopio e matraz. José e Carlos do IES Sánchez Cantón de Pontevedra expoñen un tratamento a través de cultivos celulares para enfermidades infecciosas mediante o uso de células dentríticas. Estas células son un leucocito descuberto recientemente capaz de activar unha resposta inmunológica máis potente no organismo.
En total no Parque Tecnolóxico están expostos 16 proxectos de colexios de Ourense, 12 de Vigo, catro de Pontevedra, dous de Lugo, dous de Ribadeo, dous de Ferrol, dous de Narón, dous de Cambre, un de Santiago e cinco de Barcelona. Un dos máis visibles é un gran péndulo de Foucault construído por alumnas de Narón, na Coruña. Ademais, onte púidose gozar do rechamante espectáculo "De Newton a Batman: ciencia e superheroes" no que se realizaron experimentos para someter a exame científico os superpoderes de personaxes como Batman, Flash, Supermano e Spiderman. De entre os premiados en Galiciencia elixirase o proxecto que representará a Galicia no certamen Exporecerca (Barcelona), a feira científica de maior envergadura a nivel estatal.
A mellor foto de familia do universo
O ceo estrelado que vemos de noite é, en realidade, unha imaxe do pasado, dun pasado moi remoto, quizá de fai millóns de anos. Os astrónomos observan os corpos celestes non como son na actualidade, senón como eran cando emitiron a luz que nos chega agora. A través deles pódese trazar a historia do cosmos, localizando as luces máis tenues, as galaxias máis afastadas e, xa que logo, máis antigas, ata chegar á infancia do universo.
Durante os últimos sete anos, un grupo de científicos sondou o espazo, captando imaxes do ceo no observatorio de Calar Alto, en Almería; tratáronas e calibrado no Instituto de Astrofísica de Andalucía (IAA), situado en Granada, e con elas elaboraron ?o mapa máis completo do universo realizado ata agora no mundo?, afirma Mariano Moles, investigador principal do proxecto. Un atlas que permite ?examinar 8.000 millóns de anos de historia do universo con total fidelidade e ata 10.000 millóns de anos dunha forma non tan precisa?, indica Moles. Tendo en conta que o universo ten unha idade duns 13.700 millóns de anos, segundo a teoría do Big Bang, a través deste mapa de estrelas pódese investigar máis dun 70% da historia do cosmos. De feito, a estrela máis antiga que conseguiron captar as observacións realizadas para elaborar o atlas é un cuásar (os astros máis luminosos, produto do choque entre galaxias) a 12.500 millóns de anos luz da Terra, a non moita distancia da estrela máis afastada descuberta nunca ?13.300 millóns de anos luz?, captada polo telescopio espacial Hubble.
O atlas estelar desenvolvido en Andalucía ten un nome, Alhambra. Non é casual. É un acrónimo formado por Advanced Large Homogeneous Area Medium Band Redshift Astronomical Survey, que significa sondo astronómico de desprazamentos a lume avanzado, de gran área e homogéneo en banda intermedia. ?O nome xurdiu porque un dos investigadores viu que nas palabras que definen o proxecto coincidían varias iniciais coas letras de Alhambra e que, sen forzar moito, podíase formar o acrónimo?, conta Mariano Moles. No proxecto Alhambra Survey participaron máis de 70 científicos de 16 institucións de diferentes países do mundo, aínda que se ha gestado entre Almería e Granada, baixo a dirección de Moles, profesor do IAA.
Segundo explica o investigador, ata agora no mundo realizáronse sondeos do universo con moi pouca superficie e gran profundidade, como os chamados Campos profundos de Hubble ?captan estrelas moi afastadas, pero escasa cantidade de elas?, ou ben mapas de gran amplitud, con moitos obxectos, pero pouca profundidade, como o proxecto Sloan Digital Sky Survey (SDSS). ?O noso combina unha boa superficie cunha profundidade moi significativa?, afirma Moles, o que permite investigar máis de 500.000 galaxias e achegarse moito ás orixes do cosmos.
A NASA presentou fai ano e medio un mapa completo do ceo, pero visto en infrarrojo, ?que ofrece menos información dos obxectos?, segundo Moles, mentres que Alhambra ?fíxose con rango visible de luz e usando 23 filtros diferentes de cores, que aportan coñecemento sobre a distancia dos astros e sobre a súa composición, polo que proporciona unha información máis fiable que o da NASA?, indica.
O atlas Alhambra, presentado oficialmente fai uns días en Granada, está xa a disposición da comunidade científica internacional (www.alhambrasurvey.com) e ?de todo o mundo, sen claves de acceso?, asegura Moles, quen vaticina que ?o mellor está por chegar. O seu éxito medirase por cantos científicos que non interviñeron no seu desenvolvemento utilízano para as súas investigacións?.
O banco de datos de Alhambra axudará aos profesionais a profundar no estudo da evolución cósmica: o paso do universo de ser un océano de gas neutro a un bullicioso hervidero de estrelas e buracos negros; observar e medir os fenómenos asociados á orixe e evolución dos distintos corpos celestes, así como estudar a aparición, desenvolvemento e distribución dos diferentes tipos de galaxias que se poden observar hoxe día.
O proxecto demostrou que en España e en Andalucía ?non debemos ter ningún complexo e podemos facer astronomía de primeiro nivel mundial?, presume o investigador. O Instituto de Astrofísica de Andalucía, xunto co de Canarias, ?foron a cabeza da investigación astronómica en España nos últimos 30 anos, e unidos ao observatorio almeriense de Calar Alto (gestionado por un consorcio hispano-alemán) ?conforman un potencial enorme?, afirma Moles.
Durante os últimos sete anos, un grupo de científicos sondou o espazo, captando imaxes do ceo no observatorio de Calar Alto, en Almería; tratáronas e calibrado no Instituto de Astrofísica de Andalucía (IAA), situado en Granada, e con elas elaboraron ?o mapa máis completo do universo realizado ata agora no mundo?, afirma Mariano Moles, investigador principal do proxecto. Un atlas que permite ?examinar 8.000 millóns de anos de historia do universo con total fidelidade e ata 10.000 millóns de anos dunha forma non tan precisa?, indica Moles. Tendo en conta que o universo ten unha idade duns 13.700 millóns de anos, segundo a teoría do Big Bang, a través deste mapa de estrelas pódese investigar máis dun 70% da historia do cosmos. De feito, a estrela máis antiga que conseguiron captar as observacións realizadas para elaborar o atlas é un cuásar (os astros máis luminosos, produto do choque entre galaxias) a 12.500 millóns de anos luz da Terra, a non moita distancia da estrela máis afastada descuberta nunca ?13.300 millóns de anos luz?, captada polo telescopio espacial Hubble.
O atlas estelar desenvolvido en Andalucía ten un nome, Alhambra. Non é casual. É un acrónimo formado por Advanced Large Homogeneous Area Medium Band Redshift Astronomical Survey, que significa sondo astronómico de desprazamentos a lume avanzado, de gran área e homogéneo en banda intermedia. ?O nome xurdiu porque un dos investigadores viu que nas palabras que definen o proxecto coincidían varias iniciais coas letras de Alhambra e que, sen forzar moito, podíase formar o acrónimo?, conta Mariano Moles. No proxecto Alhambra Survey participaron máis de 70 científicos de 16 institucións de diferentes países do mundo, aínda que se ha gestado entre Almería e Granada, baixo a dirección de Moles, profesor do IAA.
Segundo explica o investigador, ata agora no mundo realizáronse sondeos do universo con moi pouca superficie e gran profundidade, como os chamados Campos profundos de Hubble ?captan estrelas moi afastadas, pero escasa cantidade de elas?, ou ben mapas de gran amplitud, con moitos obxectos, pero pouca profundidade, como o proxecto Sloan Digital Sky Survey (SDSS). ?O noso combina unha boa superficie cunha profundidade moi significativa?, afirma Moles, o que permite investigar máis de 500.000 galaxias e achegarse moito ás orixes do cosmos.
A NASA presentou fai ano e medio un mapa completo do ceo, pero visto en infrarrojo, ?que ofrece menos información dos obxectos?, segundo Moles, mentres que Alhambra ?fíxose con rango visible de luz e usando 23 filtros diferentes de cores, que aportan coñecemento sobre a distancia dos astros e sobre a súa composición, polo que proporciona unha información máis fiable que o da NASA?, indica.
O atlas Alhambra, presentado oficialmente fai uns días en Granada, está xa a disposición da comunidade científica internacional (www.alhambrasurvey.com) e ?de todo o mundo, sen claves de acceso?, asegura Moles, quen vaticina que ?o mellor está por chegar. O seu éxito medirase por cantos científicos que non interviñeron no seu desenvolvemento utilízano para as súas investigacións?.
O banco de datos de Alhambra axudará aos profesionais a profundar no estudo da evolución cósmica: o paso do universo de ser un océano de gas neutro a un bullicioso hervidero de estrelas e buracos negros; observar e medir os fenómenos asociados á orixe e evolución dos distintos corpos celestes, así como estudar a aparición, desenvolvemento e distribución dos diferentes tipos de galaxias que se poden observar hoxe día.
O proxecto demostrou que en España e en Andalucía ?non debemos ter ningún complexo e podemos facer astronomía de primeiro nivel mundial?, presume o investigador. O Instituto de Astrofísica de Andalucía, xunto co de Canarias, ?foron a cabeza da investigación astronómica en España nos últimos 30 anos, e unidos ao observatorio almeriense de Calar Alto (gestionado por un consorcio hispano-alemán) ?conforman un potencial enorme?, afirma Moles.
miércoles, 20 de noviembre de 2013
Non haberá bachareis sen Matemáticas
Finalmente, un universitario non poderá matricularse en Económicasou Maxisterio sen cursar os dous anos de Matemáticas no bacharelato, como permitía a reforma educativa tras o seu paso polo Congreso. E iso grazas a que o Partido Popular aceptou dúas emendas transacionales do Partido Nacionalista Vasco que impiden esta posibilidade, que se fraguou no momento no que se decidiu unificar a vía de bacharelato de Ciencias Sociais e de Humanidades. Á carreira, nas últimas semanas as asociacións de matemáticos e economistas denunciaran esta casuística. O Latín aparecía como unha materia troncal a elixir, mentres Matemáticas para Ciencias Sociais era só unha optativa. É dicir, os alumnos podían decidir se a cursaban ou non e os centros ofertala ou non.
"É difícil imaxinar que un alumno que queira estudar Económicas non a elixa ou que un instituto non a ofreza", afirmaba o pasado venres o senador popular Luis Peral, pero o seu grupo xa traballaba a emenda. A nova lei educativa será aprobada mañá no Congreso.
"Aos 16 anos é normal que un rapaz non saiba que quere estudar logo. Por iso hai que deixalos liberdade, pero arbitralos un camiño, como acontecía antes," razoa Ana López, decana de Económicas na Universidade Autónoma de Madrid. Na súa facultade detectaron que os alumnos que proveñen dun bachillerado científico, a minoría, teñen unha base matemática moito máis sólida que o resto. Por iso animan o resto dos estudantes a que acudan a un "curso cero" expreso dunha semana en setembro para intentar que o nivel sexa homoxéneo. "É imposible aprobar Microecomía, Macroeconomía ou Estatística por moito que te apuntamentos a unha academia ou teñas un profesor particular", opina López, que recorda a importancia tamén dos números en graos superiores de Formación Profesional. "É inimaxinable estudar Comercio Exterior ou Finanzas, dous dos módulos máis demandados, sen dar matemáticas en bacharelato".
Á decana da Autónoma gustaríalle tamén que Economía e Economía da Empresa -materias optativas no bacharelato de sociais- se ofertasen tamén no científico. "Aos alumnos nunca lles vai vir mal como cidadáns. Viuse, coa crise, que se necesita,". Por optar a estas materias moitos estudantes, que teñen claro o seu desexo de cursar un grao de Económicas, renuncian a unha mellor formación matemática no bacharelato científico. "Unha pena".
"É difícil imaxinar que un alumno que queira estudar Económicas non a elixa ou que un instituto non a ofreza", afirmaba o pasado venres o senador popular Luis Peral, pero o seu grupo xa traballaba a emenda. A nova lei educativa será aprobada mañá no Congreso.
"Aos 16 anos é normal que un rapaz non saiba que quere estudar logo. Por iso hai que deixalos liberdade, pero arbitralos un camiño, como acontecía antes," razoa Ana López, decana de Económicas na Universidade Autónoma de Madrid. Na súa facultade detectaron que os alumnos que proveñen dun bachillerado científico, a minoría, teñen unha base matemática moito máis sólida que o resto. Por iso animan o resto dos estudantes a que acudan a un "curso cero" expreso dunha semana en setembro para intentar que o nivel sexa homoxéneo. "É imposible aprobar Microecomía, Macroeconomía ou Estatística por moito que te apuntamentos a unha academia ou teñas un profesor particular", opina López, que recorda a importancia tamén dos números en graos superiores de Formación Profesional. "É inimaxinable estudar Comercio Exterior ou Finanzas, dous dos módulos máis demandados, sen dar matemáticas en bacharelato".
Á decana da Autónoma gustaríalle tamén que Economía e Economía da Empresa -materias optativas no bacharelato de sociais- se ofertasen tamén no científico. "Aos alumnos nunca lles vai vir mal como cidadáns. Viuse, coa crise, que se necesita,". Por optar a estas materias moitos estudantes, que teñen claro o seu desexo de cursar un grao de Económicas, renuncian a unha mellor formación matemática no bacharelato científico. "Unha pena".
miércoles, 13 de noviembre de 2013
"Twitter e Facebook non vivirán para sempre"
Cando Odeo, unha pequena empresa de San Francisco dedicada ás gravacións de audio, comezaba a perder a batalla fronte a iTunes os membros da empresa decidiron dar un golpe de leme. Dunha pequena idea escrita nun pano da mesa fixeron unha realidade acaba de saír á bolsa, Twitter.
Evan Henshaw-Plath (Berkley, 1977) foi o encargado de converter ese esbozo a boli nunha forma de comunicación para máis de 200 millóns de persoas. Foi o director técnico e primeiro empregado do paxaro azul. Un ano despois decidiu deixalo. A base de usuarios era pequena e non eran demasiado activos.
Hoxe está en Neo, tamén como director técnico, unha organización dedicada a cambiar procesos en empresas e implantar tecnoloxía baseada na web cuxo conselleiro delegato é Joi Ito, coñecido líder en Internet e director do MediaLab do MIT.
Fala un español máis que correcto, con acento do Río da Prata. A súa muller, tamén traballadora de Odeo, uruguaia, é a culpable. Pasaron alí un ano, aínda que España lle cativaba, optaron por Montevideo: "A vida pode ser caprichosa. Queriamos vir aquí pero estaba embarazada e o noso desexo era dar a luz na casa. Non encontramos xeito de que unha parteira o fixese en España, pero en Uruguai si". Agora volveu para asistir ás Xornadas de Mentes Brillantes, do Teatro Circo Price de Madrid.
Por desfacerse da súa parte da empresa, Henshaw-Plath cobrou 7.000 dólares. Twitter xa é unha multinacional que obtén ingresos a partir da publicidade en tuits promovidos, trending topics de pagamento ou dando acceso público a Microsoft, Google e empresas de anuncios que queren coñecer mellor o comportamento da súa audiencia. O 14 de novembro comezará a vender en España tuitspromovidos con segmentación por pobos.
Pregunta. Como viviu as orixes de Twitter?
Resposta. Agora mesmo síntome moi raro ao recordalo. Nin Odeo, ninTwitter eran ferramentas que fosen a cambiar o mundo. Acababamos de saír dunha burbulla e aínda se pensaba en pequeno. Sempre o apoiei, pero renunciei. Agora é algo que está presente en todo. .
P. Pensou que chegaría a ser tan grande?
R. Nooooo, parecíame imposible que puidese ter máis de 100.000 usuarios. Eu creo que Twitter ten aspecto moi geekie (seguidores da tecnoloxía), como era Google Reader ou como FourSquare… Cousas útiles, pero non masivas. O feito de ter os seus propios códigos, non me parecía para todo o mundo. Facer unha plataforma para bloggerse tolos de Internet non parecía unha grande idea.
P. Como foi a súa saída?
R. Estaba esgotado. Xa non podía máis. Era o momento de irse.Twitter tiña tres meses. Parecíame interesante, sen máis. O primeiro contrato que se fixo foi o meu. Recrutei a todos os enxeñeiros, creei a estrutura técnica e todos eses rolos. Levaba dous anos sen vacacións xa. Sentía que cumprira a miña misión.
P. Cre que ten moito máis recorrido?
R. Espero que si.
P. Que sente ao ver que saíu á bolsa?
R. É raro ter amigos millonarios, ricos, dun día para outro. Alégrame. Foi un proceso lento. Xa estaba canalizado, era cuestión de ter paciencia porque cando se puxo de moda estaba claro que ía pasar isto.
P. Puido ler xa o libro de Nick Bilton sobre Twitter?
R. Si. Fala demasiado de que me resgo os testículos. De feito, pono en varias ocasións. hai algunhas cousas, á marxe do persoal, que non me gustaron. A Crystal, que era a encargada de relación co cliente e soporte, que tivo un papel moi importante durante máis de seis anos, no libro só fáiselle referencia como unha posible amante ou noiva. Á única referencia feminina nos inicios de Twitter, onde tivo unha gran responsabilidade, minimízaselle como un obxecto e non como unha persoa, como unha profesional. Preséntase como un conto bonito, interesante, pero non me parece un libro técnico, senón de relacións humanas. É como un licuado da verdadeira historia. Uniu todas as froitas, quedoulle suave, rico para tomalo, pero non é o mesmo.
P. Entrevistárono para o libro?
R. Hai un ano e medio moitos dos membros iniciais recibimos a chamada do xornalista. Debatiamos se debiamos falar ou non con el, ou que dicirlle ou que non... Pero a maioría fómonos. Do equipo inicial, Crystal, o suposto obxecto sexual, é a que máis tempo quedou.
P. Segue tendo relación cos fundadores?
R. Cuns máis que con outros. Noah Glass, que é o cuarto cofundador, está enfadado e desaparecido. Fixéronlle irse de Twittere é o grande esquecido. Non quere falar con ninguén, nin prensa, nin nada. Para facerlle chegar unha mensaxe, teño que recorrer aRay McClure, a outro do equipo inicial e a el fai de enlace. Houbo unha época na que Jack (Dorsey) tampouco quería saber de ninguén, pero vexo que xa non ten problema. É tan sinxelo como que as vidas, en sete anos se separaron. Se nos encontramos, pois tomamos un café.
P. Considera que as redes sociais son unha moda pasaxeira?
R. Creo que nin Twitter nin Facebook durarán para sempre. Pero non porque o fagan mal, senón polas propias dinámicas humanas. Son espazos sociais. Como pasa cos barrios, os locais, todo pasa... Outra cousa é os 'social media' como medios en si, á marxe de marcas. Iso si é relevante e seguirá, pero con novos actores.
P. Vai de startup en startup, que o atrae destas empresas?
R. Creo que ten que ver cos meus estudos. Cando estudaba Física na Universidade descubrín que me demoraba 10 anos para facer algo novo e profundo. E que cando cumprise 30 anos tería que estudar toda a miña vida e, como moito, chegar a profesor. O florecer que vivía, e vive, Internet, fíxome ver que podería facer algo relevante, con impacto, moito máis rápido.
P. Que tipo de tecnoloxías van marcar o futuro?
R. Creo que hai varias liñas. O Internet das Cousas, con comunicación entre dispositivos intelixentes, van ter que dicir moito. As aplicacións tamén van ser moi importantes. É un campo florecente. Os lentes de Google e outro proxectos de roupa intelixente van darnos moitas sorpresas. Tamén temos o debate pendente da estrutura da Rede, quen a controla, como é...
P. O impacto será real?
R. Si, seguro. O software vai cambiar o mundo. Cada aspecto da economía estase a modificar e mellora. Cada negocio é suplantado por outro mellor feito a través de Internet. Os medios de comunicación, coas súas perdas, están a perder a guerra do software. Non é outra cousa.
Evan Henshaw-Plath, primeiro empregado de Twitter.
Evan Henshaw-Plath (Berkley, 1977) foi o encargado de converter ese esbozo a boli nunha forma de comunicación para máis de 200 millóns de persoas. Foi o director técnico e primeiro empregado do paxaro azul. Un ano despois decidiu deixalo. A base de usuarios era pequena e non eran demasiado activos.
Hoxe está en Neo, tamén como director técnico, unha organización dedicada a cambiar procesos en empresas e implantar tecnoloxía baseada na web cuxo conselleiro delegato é Joi Ito, coñecido líder en Internet e director do MediaLab do MIT.
Fala un español máis que correcto, con acento do Río da Prata. A súa muller, tamén traballadora de Odeo, uruguaia, é a culpable. Pasaron alí un ano, aínda que España lle cativaba, optaron por Montevideo: "A vida pode ser caprichosa. Queriamos vir aquí pero estaba embarazada e o noso desexo era dar a luz na casa. Non encontramos xeito de que unha parteira o fixese en España, pero en Uruguai si". Agora volveu para asistir ás Xornadas de Mentes Brillantes, do Teatro Circo Price de Madrid.
Por desfacerse da súa parte da empresa, Henshaw-Plath cobrou 7.000 dólares. Twitter xa é unha multinacional que obtén ingresos a partir da publicidade en tuits promovidos, trending topics de pagamento ou dando acceso público a Microsoft, Google e empresas de anuncios que queren coñecer mellor o comportamento da súa audiencia. O 14 de novembro comezará a vender en España tuitspromovidos con segmentación por pobos.
Pregunta. Como viviu as orixes de Twitter?
Resposta. Agora mesmo síntome moi raro ao recordalo. Nin Odeo, ninTwitter eran ferramentas que fosen a cambiar o mundo. Acababamos de saír dunha burbulla e aínda se pensaba en pequeno. Sempre o apoiei, pero renunciei. Agora é algo que está presente en todo. .
P. Pensou que chegaría a ser tan grande?
R. Nooooo, parecíame imposible que puidese ter máis de 100.000 usuarios. Eu creo que Twitter ten aspecto moi geekie (seguidores da tecnoloxía), como era Google Reader ou como FourSquare… Cousas útiles, pero non masivas. O feito de ter os seus propios códigos, non me parecía para todo o mundo. Facer unha plataforma para bloggerse tolos de Internet non parecía unha grande idea.
P. Como foi a súa saída?
R. Estaba esgotado. Xa non podía máis. Era o momento de irse.Twitter tiña tres meses. Parecíame interesante, sen máis. O primeiro contrato que se fixo foi o meu. Recrutei a todos os enxeñeiros, creei a estrutura técnica e todos eses rolos. Levaba dous anos sen vacacións xa. Sentía que cumprira a miña misión.
P. Cre que ten moito máis recorrido?
R. Espero que si.
P. Que sente ao ver que saíu á bolsa?
R. É raro ter amigos millonarios, ricos, dun día para outro. Alégrame. Foi un proceso lento. Xa estaba canalizado, era cuestión de ter paciencia porque cando se puxo de moda estaba claro que ía pasar isto.
P. Puido ler xa o libro de Nick Bilton sobre Twitter?
R. Si. Fala demasiado de que me resgo os testículos. De feito, pono en varias ocasións. hai algunhas cousas, á marxe do persoal, que non me gustaron. A Crystal, que era a encargada de relación co cliente e soporte, que tivo un papel moi importante durante máis de seis anos, no libro só fáiselle referencia como unha posible amante ou noiva. Á única referencia feminina nos inicios de Twitter, onde tivo unha gran responsabilidade, minimízaselle como un obxecto e non como unha persoa, como unha profesional. Preséntase como un conto bonito, interesante, pero non me parece un libro técnico, senón de relacións humanas. É como un licuado da verdadeira historia. Uniu todas as froitas, quedoulle suave, rico para tomalo, pero non é o mesmo.
P. Entrevistárono para o libro?
R. Hai un ano e medio moitos dos membros iniciais recibimos a chamada do xornalista. Debatiamos se debiamos falar ou non con el, ou que dicirlle ou que non... Pero a maioría fómonos. Do equipo inicial, Crystal, o suposto obxecto sexual, é a que máis tempo quedou.
P. Segue tendo relación cos fundadores?
R. Cuns máis que con outros. Noah Glass, que é o cuarto cofundador, está enfadado e desaparecido. Fixéronlle irse de Twittere é o grande esquecido. Non quere falar con ninguén, nin prensa, nin nada. Para facerlle chegar unha mensaxe, teño que recorrer aRay McClure, a outro do equipo inicial e a el fai de enlace. Houbo unha época na que Jack (Dorsey) tampouco quería saber de ninguén, pero vexo que xa non ten problema. É tan sinxelo como que as vidas, en sete anos se separaron. Se nos encontramos, pois tomamos un café.
P. Considera que as redes sociais son unha moda pasaxeira?
R. Creo que nin Twitter nin Facebook durarán para sempre. Pero non porque o fagan mal, senón polas propias dinámicas humanas. Son espazos sociais. Como pasa cos barrios, os locais, todo pasa... Outra cousa é os 'social media' como medios en si, á marxe de marcas. Iso si é relevante e seguirá, pero con novos actores.
P. Vai de startup en startup, que o atrae destas empresas?
R. Creo que ten que ver cos meus estudos. Cando estudaba Física na Universidade descubrín que me demoraba 10 anos para facer algo novo e profundo. E que cando cumprise 30 anos tería que estudar toda a miña vida e, como moito, chegar a profesor. O florecer que vivía, e vive, Internet, fíxome ver que podería facer algo relevante, con impacto, moito máis rápido.
P. Que tipo de tecnoloxías van marcar o futuro?
R. Creo que hai varias liñas. O Internet das Cousas, con comunicación entre dispositivos intelixentes, van ter que dicir moito. As aplicacións tamén van ser moi importantes. É un campo florecente. Os lentes de Google e outro proxectos de roupa intelixente van darnos moitas sorpresas. Tamén temos o debate pendente da estrutura da Rede, quen a controla, como é...
P. O impacto será real?
R. Si, seguro. O software vai cambiar o mundo. Cada aspecto da economía estase a modificar e mellora. Cada negocio é suplantado por outro mellor feito a través de Internet. Os medios de comunicación, coas súas perdas, están a perder a guerra do software. Non é outra cousa.
Sabías que podería haber unha relación entre Blancanieves, Turing e Apple?
A mazá mordida que representa á compañía Apple é un dos logos máis coñecidos dende hai máis de dúas décadas. A súa orixe é polémica despois de contribuír a iso a ambigüidade mostrada sempre sobre o asunto polo principal protagonista da empresa: o propioSteve Jobs. Tamén é indiscutible que o primeiro logotipo de Apple, moi feo e efémero, representaba Newton apoiado nunha árbore da que pendía unha mazá iluminada a punto de caer e revelarlle a lei de gravitación universal. As primeiras interpretacións do logo actual baseábanse no Genésis e as súas referencias á mazá mordida da sabedoría. Non obstante, a interpretación máis apropiada e quizais correcta sexa a que se basea na morte de Alan Turing.
Un dos pioneiros da computación moderna, Alan Turing, foi un matemático excepcional e un grande atleta. Aínda que as súas achegas á lóxica matemática e aos algoritmos de cálculo foron o máis importante da súa obra, a súa achega máis coñecida foi a de colaborar en desentrañar as claves do funcionamento da máquina codificadora dos nazis, Enigma. O infausto do seu destino comezou en 1952 cando a policía o detivo acusado de manter relacións homosexuais cun mozo de dezanove anos. Turing denunciara ao rapaz por roubo e a policía descubriu nas súas indagacións a relación homosexual, entón delito grave. A Turing déronlle a elixir entre a prisión ou a castración química con estróxenos. Elixiu isto último e o desenvolvemento de glándulas mamarias entre outros efectos infernais, conducírono ao suicidio. A forma que elixiu foi, inspirado no conto de Blancanieves, morder unha mazá envelenada con cianuro potásico. Tiña 41 anos.
Antes que a mazá monocolor mordida da actualidade, o logo deApple estaba recheo por bandas multicolores, o cal tamén se interpreta como un aceno ao símbolo gay.
Un dos pioneiros da computación moderna, Alan Turing, foi un matemático excepcional e un grande atleta. Aínda que as súas achegas á lóxica matemática e aos algoritmos de cálculo foron o máis importante da súa obra, a súa achega máis coñecida foi a de colaborar en desentrañar as claves do funcionamento da máquina codificadora dos nazis, Enigma. O infausto do seu destino comezou en 1952 cando a policía o detivo acusado de manter relacións homosexuais cun mozo de dezanove anos. Turing denunciara ao rapaz por roubo e a policía descubriu nas súas indagacións a relación homosexual, entón delito grave. A Turing déronlle a elixir entre a prisión ou a castración química con estróxenos. Elixiu isto último e o desenvolvemento de glándulas mamarias entre outros efectos infernais, conducírono ao suicidio. A forma que elixiu foi, inspirado no conto de Blancanieves, morder unha mazá envelenada con cianuro potásico. Tiña 41 anos.
Antes que a mazá monocolor mordida da actualidade, o logo deApple estaba recheo por bandas multicolores, o cal tamén se interpreta como un aceno ao símbolo gay.
miércoles, 30 de octubre de 2013
miércoles, 9 de octubre de 2013
miércoles, 2 de octubre de 2013
Apollo - Hardwell feat. Amba Shepherd
Now, during Miami 2013, Dutch big room juggernaut Hardwell and Revealed Recordings are unveiling the official remix package for 'Apollo', along with the music video for the Original mix.
The result of the hotly anticipated video is a cinematic theme that puts the viewer in the home of a young boy with a passion for science fiction and space exploration. Underpinned by the ethereal vocals of Amba Shephed the video builds with emotive intensity as we watch the boy leave his fracture domestic life behind him and head for the tranquillity of the desert. Here he experiences a sense of happiness and freedom at the world around him, whilst the opaque electro bassline and charging synth lead drops, before he is unexpectedly beamed into orbit.
For the remix package of this exclusive release Hardwell has called upon trance titan Dash Berlin to supply a neuron buzzing trance-electro crossover edit with all the peak-time qualities necessary for the festival arenas this summer. Maintaining big room focus Noisecontrollers don't fail with a knockout remix, the Duch duo is best known for their Hardstyle production but present us with a wider remix melting Electro, Dubstep and Progressive House in one remix of tidal wave proportion.
Lucky Date, known best for his collaboration with Zedd and Ellie Goulding on 'Fall Into The Sky', showcases an uplifting electro-step charm with his heavy signature drop sound, while Canada's mysterious bootlegger producer Psychic Type jumps into the remix package with an 80's influenced synth breakdown and a heavily swung trap beat showing big things are to come from this guy in 2013.
Having dominated club land in recent months with the original release of 'Apollo', Hardwell and Revealed Recordings are set to exponentially increase their dominance even further with this sure fire anthem package and music video!
Tomorrowland 2013 AFTERMOVIE
Near the end of July a brilliant scientist discovered the stars where perfectly aligned to make the next step in the evolution of consciousness.
He guided us into a mystical land between the shadows of wonder, where dreams became reality
Travelers from all corners of the world made the journey to be part of an essential gathering in the history of our planet.
Here's the story of the most extraordinary experience he ever witnessed...
The Arising Of Life
During the magical weekend of July 26, 27 and 28 2013 more than 180,000 visitors attended one of the most beautiful and talked about festivals in world. The 9th edition of Tomorrowland was again a legendary edition with people from over 214 countries making it the most international gathering in the world. An amazing festival, a beautiful location, a magical fantasy world, more than 400 artists and by far the best crowd in the world...
miércoles, 25 de septiembre de 2013
Suscribirse a:
Entradas (Atom)